اولویت اول شهرستان
عجب شیرکدام است؟
اولویت اول شهرستان عجب شیردر یک کلام ؛ حل مسأله آب و إحیاء دریاچه اورمیه است، اگر کسی بخواهد یک خدمت ماندگاربرای مردم شهرستان انجام دهد یقیناً این اولین و آخرین کار است چون با این وضعی که ما در مصرف آب و تخریب محیط زیست پیش می رویم چندان زمانی نخواهد گذشت که _ زبانم لال - نه از تاک نشان خواهد ماند و نه از تاکنشان !! و واقعاً اینگونه که همه ی ما تیشه به ریشه خود می زنیم دیگر جای طرح سایر مسائل خنده آورست!! لذا اگر مردم و دولت در نجات از وضع موجودمصمّم باشند وفقط به شعار بسنده نکنند باید دروهله اول به مسأله زمان توجه جدّی شود، زیرا فاکتورزمان از هرچیزی مهم تر است ، همانطوری که بیان شد اگر مردم به رویه ي فعلی در مصرف آب ادامه دهند و سفره های زیرزمینی آب شیرین ، جای خود رابه آب شور دهنددیگر زندگی در این شهرستان ممکن نخواهد بودتا ما بتوانیم به سایر مسائل نیزبپردازیم به همین خاطر تا دیر نشده دولت ومردم منطقه باید به یک تصمیم جدی برسند که آیامی خواهند به این وقت کشی فعلی ادامه دهند!! یا برنامه نجاتی را که مخصوص شهرستان عجب شیر است ، در دست اقدام دارند!؟ لازم به ذکر است که این برنامه باید زمان شروع واتمام داشته باشد ونمی توان به مصاحبه ی مسئولان اکتفاء کرد و تنها به حرف امید بست !!گام دوم این است که باید تکلیف در آمد کشاورزان منطقه روشن شود که اگر کشاورزان ما از کاشت سیب زمینی و پیاز دست بکشند وبجای آن گندم و جو یا اقلام پیشنهادی جهاد کشاورزی را بکارنددولت در این راستا چه کمکی به کشاورزان منطقه خواهد کرد چون درآمد کاشت سیب زمینی و پیازبا درآمد کاشت گندم و جویکی نیست و کشاورزان نمی توانندمایحتاج زندگی خود را تأمین کنندلذا به جای برگزاری این همه همایش بهتراست کمی از آن پول ها را در جیب کشاورزان بریزیم وبعد از آنها انتظار همکاری داشته باشیم سومین موردمراقبت و اقدام است که بیشتربایددر قالب انجی یوها به این امر مهم پرداخت و نگذاشت که محیط زیست به وسیله برخی سودجویان تخریب شود ، نقش مردم در این مورد آخر باید بسیار چشم گیر باشدوچنین نباشد که همه دنبال منفعت طلبی بوده وفقط همه چیز رابه عهده ی نشریه اولویت بگذارندشاید عرصه براین نشریه آنقدر تنگ شود که دیگر یارای بیان چیزی نباشد لذا طبق تعالیم دینمان همه باید مسنول باشند و اقدام کنند- البته از طروق قانونی- مابايد به عنوان مردم شهرستان عجب شیر به سرنوشت خود ومحلی که در آن به سر می بریم حسّاس باشیم وبه هراقدام مثبت و منفی در این مورد واکنش نشان بدهیم به عبارتی به خادمان احترام وبه ناکارآمدان هشداردهیم تا کارها سامان یابد. امید که در مقابل نسل های آینده - البته اگر فرصت ظهور یابند- به مسئولیت انسانی خود عمل کرده و شرمند نباشیم.